ือง ชายคนหนึ่งอายุราวสี่สิบกว่าปีกำลังเจรจากับผู้เฝ้าประตูเมือง
“นายท่านอนุญาตพวกข้าสักครั้งหนึ่งเถิด ลูกชายคนโตของข้าทำการค้าอยู่นอกเมือง ลูกสะใภ้ของข้าใกล้จะคลอดเต็มที แต่หมอตำแยแจ้งว่าเด็กในท้องของนางอยู่ผิดตำแหน่ง มีเพียงหมอตำแย สกุลจ้าวเท่านั้นที่สามารถช่วยชีวิตนางได้ ข้าขอร้อง ท่านได้โปรดอนุญาตให้พวกเราออกไปเถิด ได้โปรดช่วยชีวิตพวกเราด้วย!”
ชายคนนั้นขอร้องวิงวอน อีกเพียงนิดเดียวเขาก็เกือบจะคุกเข่าลงไปแล้ว
ทว่าประตูถูกปิดสนิทและลงกลอนแล้ว ตามกฎของราชสำนักห้ามมิให้เปิดประตูเป็นอันขาด
“ใช่ว่าข้าไม่อยากช่วยเจ้า แต่ตอนนี้ประตูเมืองปิดสนิทแล้ว หากข้าต้องเปิดประตูเพื่อเจ้า เกรงว่าข้าคงแบกรับโทษเอาไว้ไม่ไหว”
ผู้เฝ้าประตูแสดงสีหน้าลำบากใจ ฝ่ายชายกลางคนจึงรีบหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกเพื่อจะยัดใส่มือผู้เฝ้าประตู
ทว่าผู้เฝ้าประตูมิได้รับมันเอาไว้ ซ้ำยังดันมันคืนเขา
หากเป็นเวลาปกติก็อาจจะรับเอาไว้ได้ แต่น่าเสียดายที่เวลานี้มีขุนนางจำนวนมากมารวมตัวกันที่เมืองหลวงเก่าแห่งนี้ หากเกิดถูกจับได้ขึ้นมา เกรงว่าคงยุ่งยากไม่น้อย
“ลูกสะใภ้ของเจ้ากำลังจะคลอดอ
