สามารถกำจัดนางได้!
“คิดจะปฏิเสธตอนนี้ จวิ้นจู่ไม่อายภูตผีบ้างหรือ? เมื่อครู่ตอนที่ท่านมอบผ้าเช็ดหน้าให้แก่ข้าด้วยท่าทีไร้ยางอาย ใจข้ามิอยากรับ แต่สีหน้าของท่านเปลี่ยนไปทันที ซ้ำยังข่มขู่ข้าสารพัด หรือจวิ้นจู่จะทำเป็นว่าเรื่องทั้งหมดนั้นไม่เคยเกิดขึ้น?”
จูเจียจิงเค้นเสียงระบายโทสะ จากนั้นหยิบผ้าเช็ดหน้าปักดิ้นเงินสีขาวราวหิมะออกมา
เส้นไหมอ่อนนุ่มพลิ้วไหว ยิ่งไปกว่านั้นขั้นตอนการทอยังสลับซับซ้อน ดังนั้นราษฎร์เมืองหลินเทียนจึงยากที่จะมีได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเส้นไหมชนิดนี้เป็นเส้นไหมชนิดเดียวกันกับชุดทางการของหลินเมิ้งหยา
แม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็รู้สึกประหลาดใจ ครู่ต่อมานางจึงยกมือขึ้นจับแขนเสื้อของตน ก่อนจะพบว่าผ้าเช็ดหน้าเข้าชุดกันกับชุดทางการหายไปแล้ว
ทว่ามันกลับอยู่ในมือของจูเจียจิง อยู่ๆ นางก็นึกขึ้นมาได้ว่าเหตุที่จูเจียจิงคุกเข่าไม่ยอมลุกไปไหนก็เพราะต้องการดึงดูดความสนใจเพื่อให้นางเข้าใกล้
ที่แท้ก็เพื่อหาจังหวะขโมยผ้าเช็ดหน้าของนางนี่เอง
อาหลานสกุลจูเจ้าแผนการยิ่งนัก
“อันเล่อจวิ้นจู่ ในเมื่อผ้าเช็ดหน้าอยู่ที่นี่แล้ว เกรงว่าเจ้าคงดิ้นไม่หลุดอีกต่อไป! แม้เจ้าจะไม่ใช่องค์หญิงและเป็นเพียงสามัญช
