คารพ”
จั่วชิวอวี้ไม่มีทางไม่เข้าใจความคิดของหลินเมิ้งหยา
สั่งลูกน้องของตนเองให้ไปโน้มน้าวคนเหล่านั้นเข้ามาเป็นพรรคพวกของตนเอง
ไม่นานผลลัพธ์ก็ปรากฏ นอกจากคุณชายสกุลโหวที่ถูกตั้งคำถามก่อนหน้านี้แล้ว คนที่เหลือล้วนถูกเอ่ยถามเพียงเล็กน้อย สุดท้ายผู้มีคุณสมบัติผ่านเข้าไปในรอบต่อไปจึงเหลือเพียงสิบเอ็ด คนเท่านั้น
อีกสี่คนที่เหลือทำได้เพียงแหงนหน้ามองยาสมุนไพรบนโต๊ะอย่างไม่อาจทำใจ
ทว่ากฎย่อมเป็นกฎ พวกเขาทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้และจากไปเหมือนผู้เข้าแข่งขันก่อนหน้า
หัวข้อการแข่งขันครั้งต่อไปกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ทว่ายาสมุนไพรที่ถูกจำแนกออกมามิได้ถูกเก็บไปในทันที
พวกมันยังคงถูกวางตรงหน้าพวกเขา จากนั้นคนจำนวนสิบห้าคนจึงเดินเข้ามาจากด้านล่างเวที
คนเหล่านี้สูงต่ำดำขาว อ้วนท้วมซูบผอมแตกต่างกันไป
ยิ่งไปกว่านั้นลักษณะท่าทางยังไร้ซึ่งความผิดปกติ
ทว่าสีหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความหวาดระแวง
ครุ่นคิด คาดว่าพวกเขาคงตื่นเวทีกระมัง
ลูกศิษย์ผู้ดำเนินการแข่งขันกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ย
“ทั้งสิบห้าคนนี้ล้วนมีอาการเจ็บป่วยแฝงอยู่
