ยาสมุนไพรในมือของทุกท่านล้วนสามารถรักษาอาการของพวกเขาได้หนึ่งคน นี่เป็นการแข่งขันในหัวข้อที่สองและสาม!”
ที่แท้การแข่งขันหัวข้อที่สองก็คือการวินิจฉัยโรค แต่หัวข้อที่สามคืออะไรนั้น ทุกคนล้วนรู้สึกสงสัยใคร่รู้
เหตุเพราะมีเรดาร์คอยช่วยเหลือ ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงมีความสามารถโดดเด่นทางด้านยาพิษ
แต่กับการวินิจฉัยรักษาโรค คาดว่าหมอทั้งสิบเอ็ดคนเบื้องล่างล้วนเก่งกว่านางอย่างแน่นอน
คนนอกมองด้วยความสนุกสนาน ทว่าคนในกลับหันไปจ้องประตู
จั่วชิวอวี้มองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเพลิดเพลิน ยิ่งได้เห็นการวินิจฉัยที่ผิดแผกแปลกไปจากที่เคยรู้จัก เขาก็ยิ่งรู้สึกสนใจ
หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าเขาแสดงท่าทีออกหน้าออกตาเกินไปสักเล็กน้อย
ผิดกับนางที่รู้สึกเบื่อ ดังนั้นจึงเดินออกไปสูดอากาศที่ด้านนอก
อวี้อันเดินตามหลังนาง คาดว่าจั่วชิวเฉินต้องออกคำสั่งให้เขาคอยอารักขานางไม่ห่างแม้เพียงครึ่งก้าวอย่างแน่นอน
แน่นอนว่าเขาปฏิบัติตามคำสั่งอย่างมิขาดตกบกพร่อง นอกจากเวลาที่นางนอนหลับหรือเข้าห้องน้ำแล้ว เวลาอื่นๆ เขาทำตัวมิต่างอันใดจากหางของนาง ไม่ว่าจะสะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีไหวพริบมากทีเดียว หลายครั้งหลายคราที่เข้า
