มิ้งหยาดู
เหตุเพราะอยู่ห่างกันไม่ไกลนัก ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงเห็นใบหน้าท่าทางของจูฉีหยุนและหลานชายได้อย่างชัดเจน
อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าจูฉีหยุนเป็นยอดนักแสดงคนหนึ่ง
ทั้งที่ลูกชายในสายเลือดของตนเองเพิ่งตายจากไป แต่เขาสามารถส่งยิ้มให้กับผู้อื่นได้โดยไม่เผยพิรุธออกมาเลยแม้แต่น้อย
ผิดกับชายหนุ่มหน้าอ่อนด้านข้างของเขาที่เริ่มนั่งไม่ติดพื้น
“ถ่ายทอดคำสั่งของข้า จงจับตาดูพวกเขาเอาไว้”
ไม่มีทางที่นางจะไม่เป็นห่วงหลงเทียนอวี้ แต่หลินเมิ้งหยาเข้าใจสถานการณ์ในเวลานี้ดี
การที่จูฉีหยุนกล้าลงมือกับหลงเทียนอวี้อย่างอุกอาจ แสดงว่าเขาต้องมั่นใจในแผนการของตนเองเป็นอย่างมาก
เสียงคำนับดังขึ้นที่ด้านนอก ท่ามกลางเสียงกลองที่ดังอึกทึก ในที่สุดการแข่งขันอย่างเป็นทางการก็เริ่มต้นขึ้น
หอป๋ายเฉาตั้งอยู่ภายในเมืองหลวงเก่า เหตุเพราะเกิดการเปลี่ยนแปลงผู้ครอบครองอำนาจครั้งใหญ่ ดังนั้นประตูแห่งความลับจึงถูกเปิดออก
หลินเมิ้งหยาเคยถามจั่วชิวเฉินว่าเพราะเหตุใดฮ่องเต้ในยุคนี้จึงอนุญาตให้สร้างหอป๋ายเฉาที่มีความงดงามวิจิตรตระการตาเทียบเท่าพระราชาวังด้วย
เมื่อเทียบกับกระเบื้องสีเขียวแดงของพระราชวัง กระเบื้องของหอป๋ายเฉาถูกสร้างด้
