หากเป็นคนปกติธรรมดาทั่วไปคงรู้สึกเวียนศีรษะหลังจากรับข้อมูลมากมายที่เงาดำเหล่านั้นหามาให้ใส่สมองในคราวเดียว
ทว่าสมองของหลินเมิ้งหยามีระบบระดับเทพอย่างระบบเซินหนงคอยช่วย
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ขนาดตำราชิงเจิงผู่ที่ว่าซับซ้อนยังถูกวิเคราะห์ออกมาได้ในช่วงเวลาเพียงสั้นๆ
เช่นนั้นจดหมายเพียงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดฉบับคงสามารถวิเคราะห์ออกมาได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา
เหตุเพราะระบบเซินหนงกำลังประมวลผลในสมอง ดังนั้นสายตาของนางจึงเลื่อนลอยและมองไม่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้า
มือซ้ายแบออก อันที่จริงนางกำลังควบคุมระบบในสมอง
ทุกคนเขียนรายงานมาตามคำสั่งของนาง ดังนั้นจึงมิได้มีเพียงข้อมูลผิวเผินเท่านั้น
พวกเขาเขียนว่าในหนึ่งวันคนเหล่านั้นกินอยู่ที่ไหน แม้แต่นิสัยใจคอของคนรับใช้ อายุและสภาพแวดล้อมภายนอกเองก็บรรยายมาอย่างละเอียด
ข้อมูลของคนเหล่านั้นปรากฏต่อสายตาของนางอย่างครบถ้วน
หลินเมิ้งหยาพยายามอ่านวิเคราะห์ให้เร็วที่สุด ก่อนจะมีแผนบางอย่างเกิดขึ้นในใจ
นานกว่านางจะมีสติกลับมายังโลกใบเดิมอีกครั้ง ยกมือขึ้นลูบดวงตา ก่อนจะถอนหายใจ
“เป็นอะไรไป? มีตรงไหนไม่สบายหรือไม่?”
น้ำเสียงเจือความเอาใจใส่ หลินเมิ้งหยาเงยหน้าก่อนจะเห็นใบหน้าเป
