จ
เกรงว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเก่าแล้ว ฐานะของนางจะต้องเลื่องลือลั่นแไปทั่วทุกหนแห่งอย่างแน่นอน
ดังนั้นนางจะต้องระมัดระวังให้ดี เมื่อถึงเวลานั้นตนเอง หลงเทียนอวี้และอวี้เปี่ยวเกอจึงจะสามารถจับปลาในน้ำขุ่นได้มิใช่หรือ?
“ก็จริง ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง”
หลงเทียนอวี้ควบม้าเข้าไปปรึกษากับจั่วชิวอวี้
การเดินทางค่อนข้างกินเวลานาน แม้จะได้เห็นคนมากหน้าหลายตา แต่ด้วยอุปนิสัยของหลินเมิ้งหยาแล้ว การนั่งอยู่แต่ในรถม้าเป็นเวลานานทำให้นางอึดอัดใจไม่น้อย
ขบวนรถม้าเดินทางมาถึงตำบลที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงเก่าไม่ไกลนัก ในที่สุดหลินเมิ้งหยาก็มีโอกาสลงจากรถม้า
ผู้คุ้มกันของนางแต่ละคนล้วนหล่อเหลาโดดเด่น ตำบลนี้ไม่ใหญ่ทว่ากลับมีคนมากมาย
ดังนั้นเวลาเพียงเสี้ยวพริบตา องครักษ์ประจำตัวนางทั้งสามจึงตกเป็นที่หมายปองของหญิงสาว
หลินเมิ้งหยาทำได้เพียงหยักยิ้มน้อยๆ ให้กับสายตาอิจฉาระคนริษยาเหล่านั้น
ไม่มีทางเลือก ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาแห่งความหลงใหลของดรุณีวัยแรกรุ่นอย่างพวกนาง
ส่วนตัวนางเองน่ะหรือ ทำได้เพียงนั่งเงียบประหนึ่งฉากหลังของพวกเขาทั้งสาม
แม้ตำบลแห่งนี้จะไม่ใหญ่ แต่เพราะเป็นทางผ่านสู่เมืองหลวงเก่า ดังนั้นจึงมีโรงเตี๊ยมเ