ู้หญิงใจดำอำมหิตคนนั้น!
ฮึ แม้นางจะคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าหลินเมิ้งหยาไม่มีทางเชื่อคำพูดของนางง่ายๆ
แต่ใครจะคิดเล่าว่านางจะสั่งให้คนจับตามองตนเองทุกสิบสองชั่วโมงเช่นนี้
อย่าว่าแต่จะกินข้าวเลย ขนาดจะเดินออกจากห้องยังถูกผอจื่อร่างกำยำสองคนจับตามอง
ผอจื่อเหล่านั้นหยิ่งทะนงยิ่งนัก โชคดีที่ตอนนี้อยู่ห่างจากเป้าหมายไม่ไกลแล้ว ดังนั้นการเฝ้าระวังของพวกผอจื่อจึงผ่อนปรนลง
ซู่เหมยอาศัยจังหวะที่พวกผอจื่อดื่มมากเกินไปแอบหนีออกมา
เดินหลบๆ ซ่อนๆ ออกจากประตูหลังของโรงเตี๊ยม ก่อนจะหยุดฝีเท้าบนถนนร้างผู้คน
หันซ้ายหันขวาก่อนจะหยิบหินก้อนหนึ่งขึ้นมาวาดเป็นสัญลักษณ์บางอย่างบนกำแพงโดยสัญลักษณ์นั้นมิได้ดึงดูดสายตาผู้ใด
คนผู้นั้นบอกว่าหากนางมีโอกาสก็ให้นางวาดสัญลักษณ์เอาไว้เพื่อเตือนพวกเขา
แม้หลินเมิ้งหยาจะจับตามองอยู่ตลอดเวลา แต่นางก็แอบวาดสัญลักษณ์เอาไว้ทุกครั้งที่มีโอกาส
เหยียดยิ้มภาคภูมิใจก่อนซู่เหมยจะกลับไปยังที่พักของตนเอง
พวกผอจื่อเล่าว่าเมืองหลวงอยู่อีกไม่ไกลแล้ว ฮึ เมื่อถึงที่นั่นนางจะทำให้หลินเมิ้งหยาได้รู้ว่าใครกันแน่คือผู้ชนะ
ซู่เหมยคิดว่าไม่มีใครล่วงรู้ถึงสิ่งที่นางกำลังทำ ทว่าการกระทำของนางทั้งหมดตก
