อยู่ในสายตาของคนผู้หนึ่ง
เจ้าของดวงตาคู่นั้นกลายเป็นเงาดำขยับผ่าน เพียงพริบตาเดียวสัญลักษณ์ของซู่เหมยก็ถูกแผ่นไม้ปิดเอาไว้จนแทบมองไม่เห็น
ส่วนสัญลักษณ์อันนี้จะได้ปรากฏออกมาอีกครั้งเมื่อไหร่นั้น มีเพียงเจ้าของเงาดำเท่านั้นจะตอบได้
ซู่เหมยกอดความดีใจกลับไปยังห้องของตนเอง ทว่าทางด้านของหลินเมิ้งหยากำลังเผชิญหน้ากับสงคราม
พ่ายแพ้ให้กับหลิวซวนสามรอบติดต่อกัน สุดท้ายจึงเปลี่ยนตัวให้หลงเทียนอวี้เป็นฝ่ายเข้าไปแก้แค้นแทน
มีคนกล่าวว่าหมากก็เหมือนกับคน ในสายตาของหลินเมิ้งหยา แม้หลิวซวนจะมีการเคลื่อนไหวที่เฉียบคม แต่ถึงกระนั้นหมากของเขาก็ถูกนางกินไปไม่น้อย
นางที่ไม่มีความสามารถทางด้านหมากล้อม จึงรู้สึกมิต่างอันใดจากเด็กที่โดนผู้ใหญ่รังแก
โทสะพุ่งสูง สุดท้ายมีเพียงหลงเทียนอวี้เท่านั้นที่จะแก้แค้นให้นางได้
“อ๋องอวี้ฝีมือยอดเยี่ยมยิ่งนัก คาดว่ากลอุบายเองก็คงล้ำลึกอย่างแน่นอน”
เพียงเผชิญหน้ากับหลงเทียนอวี้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้าม น้ำเสียงแข็งกระด้างพลันหลุดออกจากปากของหลิวซวน
“แค่เดินหมากเท่านั้น มิเกี่ยวข้องกับกลอุบายใดๆ”
นิ้วมือหยิบหมากดำขึ้นมา หลงเทียนอวี้รักษาอารมณ์ให้สงบนิ่ง
“ฮึ คนสกุลหลงล้วนมีเล่ห์กล
