กังวลว่าความพยายามครั้งใหญ่นี้จะสูญเปล่าและถูกคุณชายรองชิงเอาหน้าไป
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับหัวเราะก่อนจะเอ่ย
“อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย นอกจากเจ้าและคุณชายรองแล้ว บิดาของเจ้ายังถูกใจใครอีกหรือ? หากเจ้าคิดจะครอบครองตำแหน่งอ๋องชิ่ง เช่นนั้นเจ้าต้องกำจั ดศัตรูทั้งหมดก่อน เมื่อศัตรูของเจ้าถูกกำจัดหมดแล้ว เช่นนั้นตำแหน่งอ๋องชิ่งก็จะตกเป็นของเจ้ามิใช่หรือ?”
ก่อนหน้านี้หลินเมิ้งหยาคิดอยากแก้แค้นอ๋องชิ่งก็เพราะคุณชายรองบังอาจทำร้ายป๋ายซ่าว ทว่าหลังจากที่จิตใจสงบลง หลินเมิ้งหยารู้สึกว่านางไ ไม่ควรละเว้นคนสกุลนี้
แม้ตอนนี้นางจะรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดอ๋องชิ่งจึงคิดจะจับกุมนาง แต่เมื่อลองไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนดูแล้ว คนผู้นี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก หากมิใช่เพร ราะต้องการช่วงชิงอำนาจ เช่นนั้นเขาจะยอมเสียแรงกายแรงใจถึงเพียงนี้เชียวหรือ
เมื่อครุ่นคิดดูแล้ว เรื่องนี้จะต้องถูกส่งข่าวไปยังเมืองหลวงว่างเทียนแล้วอย่างแน่นอน
หากนางสามารถสร้างความวุ่นวายให้แก่จวนอวี้หลงได้ เช่นนั้นเฉินเปี่ยวเกอจะต้องตีขนาบ
