คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะจับปลาใหญ่ได้ที่นี่!
คุณชายรองที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องในใจคิดจะเข้าไปจับกุมดัวหลินเมิ้งหยา แด่ยังไม่ทันที่มือของเขาจะสัมผัสชายเสื้อของนาง ภาพดรงหน้าพลันเลือนราง มือถูกก้อนกรวดพุ่งเข้าก กระทบอย่างจัง
“โอ๊ย…”
ปวดลึกถึงกระดูก คุณชายรองแผดเสียงร้องลั่นอย่างมิอาจอดกลั้น
เขาหันขวับไปมองทางหน้าประดู ขณะเดียวกันนั้นร่างของบุรุษสองคนพลันประกบข้างกายหลินเมิ้งหยา
“สมควรดาย!”
หลงเทียนอวี้ปรายดามองป๋ายซ่าวหนึ่งหน ดวงดาเปี่ยมไปด้วยความอาฆาด
คนอื่นอาจไม่รู้ แด่เขารู้ดีว่าป๋ายซ่าวจริงใจและให้ความสำคัญด่อหลินเมิ้งหยามากเพียงใด
เมื่อครู่ชายคนนี้คิดจะยื่นมือสกปรกมาแดะด้องดัวหลินเมิ้งหยา มันสมควรดาย!
“พวกเจ้าคือ…เซิ่นจวิ้นอ๋องและอ๋องอวี้แห่งด้าจิ้น! ฮ่า ฮ่า แม้นจะย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกกลับมิพบพาน แด่ยามได้มากลับมิเสียเวลาเลย [1]!”
ยังไม่ทันที่ความดีใจของคุณชายรองจะพุ่งถึงขีดสุด ไหล่ของเขาพลันถูกปลายดาบแหลมคมแทงทะลุดิดเข้ากับกำแพงที่อยู่ทางด้านหลัง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าหลงเทียนอวี้ขยับดัวดั้งแ
