ไม่รู้ว่าเป็นพรหมลิขิตหรืออย่างไรจึงทำให้สตรีซึ่งอยู่ในฐานะศัตรูได้พานพบและครองรักกัน
ชีวิตของทั้งคู่มิต่างจากละครโทรทัศน์ที่นางเคยดูเลยแม้แต่น้อย
“อีกเดี๋ยวก็ถึงโรงเตี๊ยมแล้ว”
จั่วชิวอวี้ที่ขี่ม้าอยู่ทางด้านหน้ากระซิบกระซาบกับหลงเทียนอวี้
ผงกศีรษะลง ระหว่างการเดินทาง พวกเขาล้วนเหลียวซ้ายแลขวาเพ่งสมาธิเพราะกลัวว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้น
การเดินทางในคราวนี้มิได้วางกำหนดการเอาไว้ล่วงหน้า สิ่งที่ทำเอาไว้มากสุดคือการส่งคนล่วงหน้าไปดูลาดเลาเอาไว้เท่านั้น
ไม่ว่าช้าหรือเร็วข่าวการเดินทางไปยังเมืองหลวงเก่าของพวกเขาก็ต้องถึงหูคนเหล่านั้น แต่เพราะมีจั่วชิวเฉินคอยสยบข่าวเอาไว้ ดังนั้นคงต้องแล้วแต่โชคชะตาว่าจะสามารถปิดบังไปไ ได้นานเพียงใด
หลงเทียนอวี้นึกขึ้นมาได้ ทุกครั้งเขากับหลินเมิ้งหยามักจะแอบออกจากจวนเสมอ แต่สุดท้ายก็มักจะเกิดเรื่องราวใหญ่โต
มุมปากหยักยกขึ้น ตั้งแต่หลินเมิ้งหยาแต่งงานเข้าจวนมา ไม่ว่าชีวิตของเขาหรือต้าจิ้นล้วนแล้วแต่มีเหตุการณ์แปลกใหม่เกิดขึ้นเสมอ
หากการใหญ่ในอนาคตสำเร็จลุล่วงและคนที่ยืนข้างกายเขาคือนางแล้วล่ะก็ เช่นนั้นชีวิตของเขา
