สายตามองดูภาพความสงบสุขในเมืองหลินเทียน แม้ว่าภายในจะมีการแก่งแย่งชิงดีมากมายขนาดไหนก็ตาม
“พวกเขาไม่กล้าลงมืออย่างโจ่งแจ้ง แต่หากสามารถพิสูจน์ได้ว่าข้ามิใช่อันเล่อจวิ้นจู่ เกรงว่าคนที่จะพลอยซวยไปด้วยคงเป็นจั่วชิวเฉินและจั่วชิวอวี้”
เมื่อมีหลงเทียนอวี้อยู่ด้วย แม้พวกเขาจะเกลียดนางสักเพียงไหน แต่ก็คงมิกล้าลงมือทำอะไร
ยิ่งไปกว่านั้นชื่อเสียงการปกป้องเขตชายแดงของสกุลหลินยังเลื่องลือไปทั่วทุกสารทิศ
ได้ยินมาว่าบรรพบุรุษของนางเคยเข้าไปล้มเกี้ยวของท่านอ๋องคนหนึ่งเพียงเพราะเขาสั่งโบยทหารของตนเองอย่างไม่เป็นธรรม
ท่านอ๋องคนนั้นหวาดกลัวจนอุจจาระปัสสาวะราด ซ้ำยังบอกว่าจะไปรายงานฮ่องเต้
แต่หลังจากบรรพบุรุษกลับไปถึงค่ายทหาร เขารีบสั่งให้คนโบยตัวเองก่อนถึงห้าสิบไม้
ตอนนั้นผิวหนังฉีกขาดและเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
ฮ่องเต้ในเวลานั้นไม่แม้แต่จะลงโทษเขา ซ้ำยังเอ่ยชมเชยอีกด้วย
นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาคงไม่ต้องพูดว่าทหารสกุลหลินสมัครสมานสามัคคีกันขนาดไหน ยิ่งไปกว่านั้นชื่อเสียงการปกป้องคุ้มครองแผ่นดินยังเลื่องลือโด่งดังไปไกลทั้งใต้หล้า
แม้จะมีคนใส่ร้ายว่าสกุลหลินดูหมิ่นพระเดชานุภาพของฮ่องเต้ แต่หลินเมิ้งหยากลับไม่รู้สึกว่าบ
