วี้รีบออกไปจัดการทันที
เขาถนัดเรื่องวางแผนลวงหลอกศัตรูเป็นที่สุด
ภายในห้องจึงเหลือเพียงหลินเมิ้งหยา หลงเทียนอวี้และป๋ายซ่าว
มองดูเจ้านายทั้งสอง ป๋ายซ่าวก้มหน้าแย้มยิ้ม ก่อนจะแอบออกไปจากห้องพร้อมทั้งปิดประตูลง
“พระองค์มานี่หน่อยสิเพคะ หม่อมฉันมีเรื่องอยากถาม”
เสียงอ่อนหวานนุ่มนวลระคนออดอ้อนทำให้สายตาที่จับจ้องหลินเมิ้งหยาตลอดเวลาเร่าร้อนขึ้นหลายเท่าตัว