ก็คิดเช่นนี้
“กองกำลังแห่งยุทธภพ? ไม่มีทาง หากเป็นกองกำลังของยุทธภพ เช่นนั้นพวกเขาที่เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้จะมิเป็นการกระโจนเข้าหากองไฟอย่างนั้นหรือ?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยถามด้วยความสงสัย แต่เห็นได้ชัดว่านางยังไม่รู้จักความอันตรายที่แท้จริงของยุทธภพ
หลงเทียนอวี้ไม่อยากให้นางเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงเล่าข้อสันนิษฐานของตนเอง
เงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ย
“เจ้าลืมชิงหูไปแล้วหรือ?”
ชิงหู? สมองของหลินเมิ้งหยาพลันหวนนึกถึงภาพความทรงจำในวันแรกที่ได้พบกับชิงหู
ตอนนั้นดูเหมือนว่าคนของทางการล้วนเป็นพวกของชิงหู
อันที่จริงชิงหูเองก็เป็นคนของยุทธภพ เมื่อคิดได้ดังนี้หัวใจของนางจึงสั่นสะท้าน หรือพวกกองกำลังแห่งยุทธภพจะแทรกซึมเข้ามาอยู่ในกลุ่มของพวกขุนนางแต่ละแคว้นแล้ว?
เช่นนั้นพวกเขาทำเพื่ออะไร? หรือคิดจะควบคุมพวกขุนนางเพื่อครอบครองใต้หล้า?
นี่…นี่ชักจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!
มองท่าทางตื่นตระหนกก่อนจะเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมของนาง หลงเทียนอวี้รู้ได้ทันทีว่านางกำลังคิดถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด
ทั้งเห็นใจ ทั้งทำอะไรไม่ได้
บางครั้งความฉลาดเฉลียวของนางทำให้ผู้คนบ้าคลั่ง แต่บางครั้งการได้เห็นนางสร้างผลล
