คุกเข่าข้างกำแพง ในที่สุดก็ได้เห็นลานบ้านของเรือนชาวนา
ภายในลานล้วนถูกเก็บกวาดอย่างสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบ
เหตุเพราะเมื่อครู่คนกลุ่มใหญ่กลับออกไปแล้ว ดังนั้นเวลานี้จึงเหลือคนเฝ้าอยู่เพียงสองสามคนเท่านั้น
หลินเมิ้งหยากวาดสายตามองอย่างละเอียด แม้คนจะไม่มากแต่กลับมียอดฝีมืออยู่ถึงสองคน
หากนางเดาไม่ผิด หงอวี้จะต้องถูกขังอยู่ในห้องด้านข้างห้องนั้น เหตุเพราะที่นั่นมีชายสองคนนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตู
ตอนแรกหลินเมิ้งหยาคิดจะบุกเข้าไปช่วยหงอวี้แล้วกำจัดคนเหล่านั้นเสีย แต่ตอนนี้นางมีความคิดดีๆ บางอย่าง
“หลงเทียนอวี้ พระองค์สั่งให้ลูกน้องดึงดูดความสนใจคนเหล่านั้นออกไปก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันอยากเข้าไปถามหงอวี้สักสองสามคำ”
หลินเมิ้งหยากระซิบบอกหลงเทียนอวี้ อีกฝ่ายพยักหน้า จากนั้นจึงหาตำแหน่งพรางตัวให้นาง ก่อนที่เขาจะไปมอบหมายภารกิจให้แก่ลูกน้อง
ชั่วอึดใจต่อมา หลินเมิ้งหยาได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวในลานบ้าน ก่อนจะเงียบลง
โผล่ศีรษะขึ้นมองดูเหตุการณ์ ตอนนี้คนในลานเหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น
ทว่าชายคนนี้กำลังยืนอยู่หน้าประตูรั้วเพื่อมองเหตุการณ์ภายนอก
“พวกเขาล่อคนออกไปแล้ว คาดว่าสามารถถ่วงเวลาเอาไว้ได้ราวครึ่งชั่
