ใช้วิชาตัวเบาข้ามผ่านหมู่บ้านอย่างรวดเร็วโดยไม่ทำให้ใครแตกตื่น กว่าคนเหล่านั้นจะพบว่าสหายเฝ้าเรือนคนนั้นหายตัวไป ทั้งสองก็กลับมารวมกลุ่มกับพวกจั่วชิวอวี้แล้ว
“เป็นอย่างไร? พวกเจ้าถูกจับได้หรือไม่?”
จั่วชิวอวี้เองก็เพิ่งกลับมาถึงที่นัดหมาย เขาเร่งรุดเข้ามาถามข่าว
“ไม่หรอก พวกเราไปกันเถิด อย่าอยู่ที่นี่นานเลย”
เท่าที่ฟังจากคำบอกเล่าของหงอวี้ คนเหล่านั้นน่าจะจากไปเพื่อส่งคนปริศนาผู้นั้น
อีกเดี๋ยวคนเหล่านั้นอาจจะกลับไปยังบ้านชาวนาหลังนั้นก็เป็นได้ หงอวี้เป็นคนมีไหวพริบ นางอาจหาข้ออ้างได้โดยไม่มีปัญหา
หงอวี้เสมือนหมากมีชีวิต บางทีนางอาจสร้างปัญหาใหญ่หลวงได้
แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะยื่นข้อเสนออันน้อยนิดเช่นนี้มาให้ แต่ต่อให้หงอวี้กลับลำเรือในตอนท้าย ทว่านางที่ล่วงรู้แผนการแล้วก็ยังสามารถรับมือได้อยู่ดี
หลงเทียนอวี้ฝังร่างนางเอาไว้ในอ้อมกอดเหมือนตอนขามา ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
แต่มีสิ่งหนึ่งที่สามารถยืนยันได้นั่นก็คือนับตั้งแต่วันที่หลินเมิ้งหยาก้าวเท้าเข้ามายังเมืองหลินเทียน โชคชะตาของนางก็ตกอยู่ในวังวนแห่งกลอุบายแล้ว
พวกเขาเดินทางกลับจากชานเม
