ือง เมื่อมาถึงจวนเซิ่นจวิ้นอ๋อง คนสนิทของจั่วชิวเฉินก็ยืนรอท่าอยู่หน้าประตูนานแล้ว
ซู่เหมยที่หลงผิดคิดว่าตนกลายเป็นคนสนิทของจั่วชิวเฉินแล้วมองหลินเมิ้งหยาด้วยแววตาสงสัย
แต่นางไม่รู้ว่าใครคือคนสนิทที่แท้จริงของจั่วชิวเฉิน ฉะนั้นเมื่อพวกเขาต้องการจะส่งข่าว พวกขันทีคนสนิทต่างมีบทบาทสำคัญ
มองขันทีตรงหน้า หลินเมิ้งหยาเข้าใจได้ในทันทีว่าจั่วชิวเฉินมีเรื่องคุยกับนาง
ผงกศีรษะลงน้อยๆ ขันทีจึงเดินตามหลังทั้งคู่เข้าไปในจวน
เพียงเดินผ่านจวนส่วนหน้าเข้ามา สายตาพลันเหลือบไปเห็นซู่เหมยที่กำลังยืนเฝ้าประตูจวนส่วนกลาง
หลังจากได้ยินข่าวว่าหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ออกไปเที่ยวเล่นด้วยกัน หัวใจของนางอดที่จะเกิดความริษยาไม่ได้
ในหัวใจของนาง ท่านอ๋องอวี้หาใช่ของของหลินเมิ้งหยาเพียงคนเดียวไม่
ขอเพียงนางทำการสำเร็จและได้รับการสนับสนุนจากเมืองหลินเทียน อย่างน้อยหลงเทียนอวี้ก็ต้องมอบตำแหน่งชายารองให้แก่นาง
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ซู่เหมยกตนเองเป็นนายอีกคนแห่งจวนอ๋องแล้ว
มองท่าทางรักใคร่หวานซึ้งของทั้งสอง ความหึงหวนแล่นพล่านไปทั่วทั้งหัวใจ
“ถวายพระพรท่านอ๋อง ถวายพระพรพระชายา”
เดินตรงเข้าไปต้อนรับ ก่อนจะถวายคำนั
