่อข้า เช่นนั้นอย ย่าได้ทำเช่นนี้เลย”
คำพูดสละสลวยงดงามยิ่งนัก แต่ถึงกระนั้นนี่ก็เป็นอุปนิสัยที่แท้จริงของหลินเมิ้งหยา หากนางต้องการจะแสวงหาผลประโยชน์จากใคร นางย่อมไม่ใช้วิธีการหลอกลวง
เหตุเพราะคำลวงอยู่ได้ไม่นาน แต่หากอีกฝ่ายยินยอมพร้อมใจทำด้วยตนเอง เช่นนั้นผลลัพธ์ที่ได้ย่อมออกมาดีกว่า
นางยอมรับว่าตนเองเลว แต่หากอยากมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ จะมีใครบ้างที่ไม่เคยทำผิดมาก่อน?
“ข้ามิได้รู้สึกผิดต่อท่าน แต่ข้าอยากขอความเมตตาจากท่าน เหตุเพราะข้าเคยทำเรื่องต่ำทรามไว้กับท่าน ข้าเห็นว่าท่านได้รับความรักและโปรดปราน ดังนั้นข้าจึงอยากให้ท่านเป็ นที่พึ่งแก่ข้า แต่เพราะคำพูดของท่านทำให้ข้ายอมตายดีกว่ามีชีวิตอยู่ ข้าอยากช่วยท่าน ขณะเดียวกันข้าก็อยากช่วยตัวข้าเองด้วย”
ไตร่ตรองทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามา หงอวี้ในเวลานี้มิใช่คนตามืดบอดเพราะความรักที่มีให้น้องสาวอีกต่อไป ในที่สุดนางก็เห็นภาพทุกอย่างอย่างชัดเจน
คำพูดของนางทั้งหมดในเวลานี้ล้วนออกมาจากหัวใจทั้งสิ้น
นางไม่อยากใช้ชีวิตโสมมเช่นนี้อีกต
