้ว่าจั่วชิวเฉินเดินกลับไปอย่างโกรธเกรี้ยว
หลินเมิ้งหยาดึงสมาธิกลับมาที่กระดานหมากล้อมอีกหนหนึ่ง แม้มองผิวเผินนางจะกำลังได้เปรียบ แต่อันที่จริงแล้วเพราะการขาดประสบการณ์จึงทำให้หมากของนางเกิดข้อบกพร่องอยู่หลายจุด
หากจั่วชิวอวี้ฉลาดอีกสักหน่อย คาดว่าเขาคงโจมตีนางได้อย่างง่ายดาย ฉะนั้นนางจึงมีทางเลือกอยู่สองทาง
หนึ่งคือพยายามปกปิดจุดบกพร่องเหล่านั้น สองคือบุกรังศัตรูโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว
อันที่จริงตัวเลือกในหมากกระดานนี้ช่างตรงกับชีวิตของนางในเวลานี้ยิ่งนัก
หยิบหมากตัวหนึ่งขึ้นมา หลินเมิ้งหยามองกระดานด้วยความลังเล
นางต้องทำเช่นไรจึงจะได้รับชัยชนะกันเล่า?
ครุ่นคิดอยู่นาน หลินเมิ้งหยาจึงตัดสินใจวางหมากสีดำของตนลงไป
จั่วชิวอวี้มองนาง หัวคิ้วขมวดมุ่น เขาไม่รู้จุดประสงค์ในการเดินหมากตัวนี้ของนาง
————————–
หมายเหตุ
[1] กระเป๋าหอบฟาง หมายถึงคนไร้ความสามารถ
