แล้ว!
“พรูด” หลินเมิ้งหยาระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น
ตอนนี้สาวใช้ของนางหยุดร่ำไห้แล้ว หลินเมิ้งหยาจึงยื่นมือไปกุมมือป๋ายซ่าวก่อนจะเอ่ย
“เจ้าลองตรองดูให้ดี หลงเทียนอวี้จะชอบนางอย่างนั้นหรือ? ครั้นยังอยู่ในเมืองหลวงก็มีสตรีมากมายพร้อมมอบกายถวายตัวให้ท่านอ๋อง หากเขามักมากเช่นนั้นจริง จวนของพวกเราคงไม่สงบสุขถึงเพียงนี้”
หลินเมิ้งหยาไม่รู้สึกว่าหลงเทียนอวี้เป็นพวกกินไม่เลือก
แม้บนโลกใบนี้มักจะมีพวกชอบดื่มด่ำกับสิ่งแปลกใหม่และพวกปกปิดความหื่นกระหายแต่ไร้ซึ่งความรับผิดชอบ ทว่าหลงเทียนอวี้เป็นใครกันเล่า? เขาเป็นหนึ่งในบุรุษซึ่งเป็นที่หมายปองของสตรีทั่วราชอาณาจักรต้าจิ้น หากเขานึกชอบหญิงสาวชาวบ้าน เช่นนั้นหญิงสาวคนนั้นจะต้องเป็นคนมีไหวพริบ เฉลียวฉลาดกว่าคนทั่วไป
ส่วนคนประเภทซู่เหมยนั้น เพียงมองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนไร้ยางอาย เช่นนั้นหลงเทียนอวี้จะยอมให้เตียงนอนของเขาสกปรกได้อย่างไร
“แต่ว่า…แต่ทุกคนเห็นซู่เหมยวิ่งออกมาจากห้องของท่านอ๋อง อีกทั้งเสื้อผ้ายังหลุดลุ่ยนะเจ้าคะ”
แม้เรื่องเล่าจะเป็นเช่นนี้จริง แต่ป๋ายซ่าวก็ยังเชื่อว่าเรื่องระหว่างซู่เหมยและท่านอ๋องจะต้องมีเงื่อนงำบางอย่างอย่างแน่นอ
