ายังเผยแววสนิทชิดเชื้อ
ขณะเดียวกันใบหน้าที่ดูน่าหวั่นคร้ามกลับทำให้เขารู้สึกสนิทสนมขึ้นมาเล็กน้อย แม้แต่คนที่มีความระแวดระวังเสมอมายังอดที่จะรู้สึกผ่อนคลายยามได้พบเขาไม่ได้
คนผู้นี้ไม่ธรรมดา!
“ถึงอย่างไรตอนนี้พวกเราก็เป็นญาติกันแล้ว ข้านามว่าจั่วชิวเฉิน มีศักดิ์เป็นญาติผู้พี่ของหลินเมิ้งหยา หากเจ้าไม่รังเกียจ เช่นนั้นเจ้าจะเรียกข้าว่าเปี่ยวเกอ [1] ก็ได้”
————————-
หมายเหตุเปี่ยวเกอ [1] หมายถึง ญาติผู้พี่
