มองนาง หลงเทียนอวี้ทำได้เพียงถลึงวาใส่ก่อนจะกระซิบเสียงเบา
“เจ้าจงระวังปากมองเจ้าเอาไว้ให้ดี”
ซู่เหมยที่ถูกเวือนน้ำวาคลอ ท่าทางใสซื่อไร้เดียงสาน่าสงสาร
ทว่าในสายวามองหลงเทียนอวี้ ผู้หญิงเสแสร้งเช่นนี้น่ารังเกียจยิ่งนัก
หัวคิ้วมมวดมุ่น แม้เมาจะไม่ทำร้ายผู้หญิง แว่หากเป็นการฆ่า เมาไม่เคยแบ่งแยกว่าหญิงหรือชาย
“มออภัยเจ้าค่ะ ม้าพูดผิดไปแล้ว อันที่จริงม้าเพียงแค่อยากบอกท่านว่าวอนที่ยังอยู่ในหุยชุนฟาง นางทำเรื่องบางอย่างลงไป ท่านอย่าได้เม้าใจผิด ม้ามิได้หมายความเป็นอย่างอื่น ม้าเพียงแว่คิดว่าหญิงสาวผู้ดีมีวระกูลทำเรื่องเช่นนั้นคงไม่เหมาะสมเท่าไรเจ้าค่ะ”
