หลินเมิ้งหยาทำผิดเรื่องใด? หลงเทียนอวี้รู้เพียงว่าคำโป้ปดมดเท็จเหล่านี้ไม่มีมูลเลยแม้แต่น้อย
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่เขารู้ดีที่สุดว่าชายาของเขาหาใช่ลูกพลับนิ่ม นางไม่มีวันตกหลุมพรางพวกจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างแน่นอน นางมักไตร่ตรองทุกสิ่งอย่างรอบคอบก่อนเสมอ แต่ซู่เหมยผู้นี้กลับใส่ร้ายป้ายสีหลินเมิ้งหยาอย่างหน้าไม่อาย เขานึกชังคนประเภทนี้ที่สุด
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าซู่เหมยยังจะมีกลเม็ดอะไร
ทั้งสองเดินไปยังสถานที่ไม่ไกลจากค่าย แม้ทุกคนจะยังเห็นพวกเขาได้ แต่กลับไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขากำลังพูด
ซู่เหมยก้มหน้าลงตลอดเวลา ราวกับว่าลำบากใจเป็นอย่างยิ่ง หลงเทียนอวี้กลับพยายามอดทนอดกลั้น แขนทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอก ดวงตาจับจ้องมองสตรีตรงหน้าเพื่อรอฟังคำโป้ปดของนาง
“เจ้าลองบอกมาเถิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”
เขาไม่อยากออกห่างจากค่ายมากนัก มิเช่นนั้นหากเกิดเรื่องไม่คาดฝัน เขาคงเข้าไปปกป้องหลินเมิ้งหยาไม่ทันท่วงที
ซู่เหมยกัดริมฝีปากแน่น ราวกับว่าไม่กล้าเอื้อนเอ่ยวาจา หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายจึงเงยหน้าขึ้นพลางกล่าวเสียงเบา
“คุณหนูหยวนมิใช่น้องสาวของท่านใช่หรือไม่ แต่ไม่ว่านางจะมีฐานะเช่นไร
