ิยาของนางจะเย็นชาเช่นนี้
“นายหญิงของเจ้าเป็นอะไรไป?”
ชิวอวี้ติดตามหลินเมิ้งหยาไปตลอดทั้งคืน เมื่อเห็นว่านางเข้าไปในหุยชุนฟางและไม่ได้กลับออกมา เขาจึงรู้สึกกังวลอย่างยิ่ง
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะฟุบหลับอยู่บนหลังคา โชคดีเหลือเกินที่ไม่ตกลงมาตายเสียก่อน
จนกระทั่งเช้าวันถัดมา เขาสบโอกาสแอบเข้าไปในหุยชุนฟาง แต่เขากลับไม่พบแม้แต่เงาของหลินเมิ้งหยา ดังนั้นเขาจึงรีบร้อนกลับมาเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าหลินเมิ้งหยากลับมาแล้วหรือไม่
โชคดีที่มิเกิดเรื่องอันใดขึ้น
“ชู่ อย่าเพิ่งถามเลยเจ้าค่ะ ใต้เท้าชิวรีบไปเก็บของก่อนเถิด ท่านกัวส่งคนมาบอกว่ากำลังจะออกเดินทางแล้ว”
ป๋ายซ่าวย่อมเข้าใจความคิดของหลินเมิ้งหยาดีที่สุด นางดันร่างชิวอวี้ออกจากห้องและปล่อยให้เจ้านายของตนเองนั่งเงียบๆ คนเดียว
ครุ่นคิดอยู่นาน แม้หลินเมิ้งหยาจะมีสมองอันชาญฉลาดและระบบเทพอย่างเซินหนงคอยช่วย แต่นางก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดีว่าใครกำลังจับตามองนางอยู่
ฮองเฮาและไท่จื่อหรือ? ไม่หรอก ตอนนี้พระอาการของฮ่องเต้กำลังดีขึ้น แม้พระราชวังจะใหญ่โต แต่ถึงกระนั้นความลับก็ยังผ่านไปทางสายลมได้อยู่ดี
ช่วงก่อนคนของไท่จื่อถูกกำจัดไปจำนวนมาก เขาแทบไม่มีกำลัง
