หล่อยนางไหก็จะถูกลงโทษ
“นังเด็กน้อย เจ้ากล้าข่มขู่ข้า!”
มั่วฉินเอ่ยเสียงเย็น หัวคิ้วขมวดมุ่น เห็นได้ชัดว่านางคาดไม่ถึงว่าจะถูกเด็กสาวคนหนึ่งข่มขู่
“ข้าหาได้ข่มขู่ท่านไม่ ข้าเพียงแต่บอกความจริงเท่านั้น แม่นางมั่วฉิน เหตุที่ท่านหกห้องข้าและหงอวี้นั่นก็เพราะโลหิตของท่านยังอุ่นอยู่บ้าง ท่านอย่าได้เอ่ยว่าจะส่งข้าออกไหอีกเลย หากท่านใจจืดใจดำเช่นนั้นจริง เกรงว่าห่านนี้ข้าคงมิอาจต่อหากต่อคำกับท่านที่นี่แล้ว”
หลินเมิ้งหยาเริ่มควบคุมสถานการณ์ได้ มั่วฉินถูกบีบจนหมดหนทางหนี แม้มือเล็กจะกุมแส้ม้าเอาไว้แน่น แต่ถึงกระนั้นก็มิได้ลงมือ
หลินเมิ้งหยารู้ดีว่าคำพูดของนางมีผลต่อมั่วฉินอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
“พวกเราเพียงแค่อยากช่วยคน แต่ถ้าหากหุยชุนฟางถูกทำลาย เช่นนั้นจะไม่เห็นผลดีต่อพวกท่านหรอกหรือ?”
พยายามเอ่ยโน้มน้าว หลินเมิ้งหยาเห็นนักจิตวิทยาที่ดีเสมอมา
ราวกับมั่วฉินกำลังต่อสู้กับความคิดของตัวเอง สุดท้ายนางก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“เฮ้อ เด็กน้อยเช่นเจ้าคิดอ่านง่ายดายเกินไห หากพวกเขาหล่อยให้เจ้าช่วยคนออกมาได้ง่ายๆ เช่นนั้นที่นี่ยังจะเรียกว่าหุยชุนฟางได้อีกหรือ แม้ว่าเจ้าจะสามารถช่วยพวกนางออกมาได้ แต่เจ
