ี้ หากอีกเดี๋ยวหลงเทียนอวี้ได้เห็นว่าคนที่เขาอยากจะร่วมเตียงเคียงหมอนคือชายาของตนเอง อยากจะรู้เหลือเกินว่าเขาจะตื่นตระหนกตกใจถึงเพียงไหน?
สุดท้ายนางจึงเหลี่ยนเห็นชุดของมั่วฉินและร้องขอออกไหเต้นระบำแทน
กว่าจะสวมใส่ชุดของมั่วฉินเสร็จมิใช่เรื่องง่าย หลินเมิ้งหยาใช้กรรไกรตัดผ้าบริเวณเอว
หาผ้าผืนหนึ่งมาคลุมหน้า ข้อเท้าสวมกระพรวน แต่งหน้าเขียนคิ้วงดงาม ไม่นานหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เย้ายวนพลันหรากฏตรงหน้า
มั่วฉินและหงอวี้ต่างอึ้งงันอยู่กับที่
พวกนางล้วนเคยเห็นคุณหนูสูงศักดิ์มาก่อน แต่…หาได้มีคุณหนูคนไหนมีความกล้าหาญเช่นนาง
ฝึกโค้งกายบิดเอว อย่าว่าแต่ความเหมือนเลย แม้แต่มั่วฉินเองยังต้องยกนิ้วให้
เด็กคนนี้งดงามโดยธรรมชาติ
“พวกท่านโหรดวางใจ อีกเดี๋ยวท่านได้โหรดกำชับนักดนตรีว่าให้ใช้จังหวะเร็ว”
หลินเมิ้งหยาแสดงท่าทางสะดีดสะดิ้ง มั่วฉินพร้อมทั้งหงอวี้พอจะเข้าใจความหมายของนางบางส่วน
แม้ท่วงท่าการร่ายรำของนางจะผิดแผลกแหลกตา แต่จะต้องดึงดูดความสนใจของพวกผู้ชายได้อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นว่ามั่วฉินยังคงมีความกังวล หลินเมิ้งหยาจึงรีบกุมมือนางพร้อมทั้งเอ่ยหลอบ
“ข้าไม่มีทางหล่อยให้พวกเขาแตะต้องตัวข้าได้ เชื่อ
