เจ้าจงมาเป็นผู้ช่วยของข้า”
อันที่จริงหลินเมิ้งหยาเข้ามาที่หุยชุนฟางแห่งนี้โดยไร้ซึ่งแผนการใดๆ คิดไม่ถึงเลยว่านางจะได้เจอกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์
หลินเมิ้งหยาตะลึงงัน แต่ถึงกระนั้นก็ยังอดที่จะกังวลไม่ได้ เหตุเพราะนางไม่รู้ว่าแผนการของหงอวี้จะน่าเชื่อถือมากเพียงไร
ขณะที่คิดจะเอ่ยถาม อยู่ๆ ประตูห้องพลันถูกเปิดออก
หงอวี้รีบซ่อนกริชเล่มนั้น แต่คิดไม่ถึงเลยว่าร่างกายจะซวนเซจนล้มทับหลินเมิ้งหยา หลินเมิ้งหยาชิงหยิบกริชออกจากมือหงอวี้ ก่อนจะส่งสายตาให้นางสงบใจลง
หงอวี้เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย ฉะนั้นนางจึงสงบนิ่งลงได้อย่างรวดเร็ว ทั้งสองลุกขึ้นช้าๆ ก่อนที่น้ำเสียงเย้ายวนชวนหลงใหลจะดังขึ้น
“ข้าก็คิดว่าพี่หงอวี้ที่เพิ่งมาใหม่จะทะนงตนมากกว่านี้เสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าจะใจร้อนเช่นนี้ เพียงเจอชายหนุ่มก็ถึงกับกระโจนเข้าใส่ ชิ ชิ ซ้ำยังเป็นคุณชายรูปงามเสียด้วย แต่เห็นใดท่าทางจึงตุ้งติ้งเหมือนสตรีเช่นนี้เล่า?”
หลินเมิ้งหยาหันไปมองหญิงสาวในชุดสีแดงทับทิมหน้าประตู
ชุดกระโปรงเผยเนินอกขาวนวลเนียนดุจหิมะ ลำคอยาวดั่งหงส์สวมใส่สร้อยรูปหยดน้ำสีแดงดั่งโลหิต
สร้อยสีทองประดับจี้รูปหยดน้ำสีแดงพาดผ่านร่องลึกระ
