สียก็สิ้นเรื่อง อีกอย่างคนเมามักพูดจาไม่น่าเชื่อถือ ยิ่งไปกว่านั้นเขารักหน้าตาของตนเองยิ่งกว่าสิ่งใด เช่นนั้นเขาไม่มีทางป่าวประกาศเรื่องนี้อย่างแน่นอน! ขอเพียงเจ้าไม่พูด ข้าไม่พูดก็จะไม่มีใครรู้ ไป พวกเราหาวิธีการเข้าไปในนั้นกัน”
เพียงพูดถึงวิธีจัดการหลงเทียนอวี้ ดวงตาของหลินเมิ้งหยาเปล่งประกายกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า
ขาหายเจ็บกะทันหัน โทสะพลันหายไป หัวใจคิดแต่เพียงว่าอยากทำให้หลงเทียนอวี้อับอาย
พวกนางคงมิอาจผ่านเข้าประตูหน้าได้ เหตุเพราะพวกหลงเทียนอวี้จะต้องเห็นอย่างแน่นอน
ทั้งสองจึงย่องเข้าไปทางประตูหลังของหอนางโลม แต่คิดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีคนเฝ้าเช่นเดียวกัน
“นายหญิง ข้าว่าพวกเรากลับกันดีกว่าเจ้าค่ะ ที่นี่มิได้น่าอภิรมย์นัก”
ป๋ายซ่าวหวาดหวั่นเล็กน้อย นางหาได้มีความกล้าดังเช่นนายหญิงไม่
เมื่อก่อนท่านป้าที่อยู่ข้างบ้านเล่าว่าสถานที่เช่นนี้ล้วนเหมือนถ้ำเสือบึงมังกร หากสตรีเหยียบเข้าไปภายในมิวายจะถูกครหาต่างๆ นาๆ
ตอนนี้แม้นางจะเข้าไปกับนายหญิง แต่เพราะเรื่องเล่าที่ได้ยินมาตั้งแต่สมัยเด็กยังคงติดตรึงอยู่ในใจจนนางรู้สึกรังเกียจสถานที่เช่นนี้ไปโดยปริยาย
“มีอะไรไม่ดีกันเล่า ในเมื่อหลงเทียนอวี้มาไ