ื่นเมื่อถูกคนอื่นไม่เชื่อใจ นี่เป็นครั้งแรกที่ความรู้สึกหลายอย่างถาโถมประดังประเดเข้ามาในคราวเดียวกันเช่นนี้
แม้แต่เสด็จพ่อยังเคยรับสั่งว่าหัวใจเขาแข็งแกร่งดั่งหินผา
เพราะเหตุใด? แต่ไหนแต่ไรเขาเป็นคนที่มิเคยใส่ใจเรื่องไร้สาระเช่นนี้มิใช่หรือ? แต่เวลาเพียงชั่ววินาทีที่ได้ยินหลินเมิ้งหยาพูดว่านางเชื่อใจชิวอวี้และเลือกที่จะไม่เชื่อเขา เหตุใดหัวใจของเขาจึงเจ็บปวดเกินจะทานทนเช่นนี้
กระดกเหล้าเข้าปากจอกแล้วจอกเหล้า เขาไม่สังเกตเห็นกระทั่งชายที่นั่งลงตรงหน้าตนเอง
“ต้าหยวน เจ้ายังขุ่นเคืองอยู่อีกหรือ? เฮ้อ เจ้ากับชิวอวี้ล้วนเป็นพี่น้องกัน เหตุใดจึงผิดใจกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เล่า?”
หลงเทียนอวี้เงยหน้า ก่อนจะได้เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของจ้าวเฟย
ไอ้หมอหลวงนั่นหาใช่พี่น้องของเขา! ขณะที่หลงเทียนอวอี้คิดจะโต้เถียง เขาพลันนึกถึงเสียงกำชับของหลินเมิ้งหยาขึ้นมาได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงกลืนคำพูดของตัวเองลงไป
จริงๆ เลย! รู้เช่นนี้เขามากับหลินเมิ้งหยาแค่สองคนคงจะดีกว่า
หากไม่มีชิวอวี้ เรื่องเหล่านี้คงไม่เกิดขึ้น
จ้าวเฟยเข้าใจหลงเทียนอวี้ผิดไป แม้พวกเขาทั้งสองจะเป็นญาติพี่น้องกัน แต่อุปนิสัยใจคอต่างกันโดยสิ้นเชิง
