หลินเมิ้งหยามีสัญชาตญาณว่องไวยิ่งกว่าเขาเสียอีก ทั้งที่เกิดเสียงเอะอะโวยวายขนาดนี้ แต่เหตุใดนางจึงไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย?
ยื่นมือเข้าไปจับชีพจรของนาง ครู่ต่อมาสีหน้าพลันตื่นตะลึง เหตุเพราะชีพจรของนางขาดๆ หายๆ
นี่มัน…เหมือนกับชีพจรของคนป่วยหมดหนทางรักษา
รีบตรวจสอบลมหายใจและปอดของนาง แต่เขากลับพบว่าทุกอย่างยังคงเป็นปกติ ครู่ต่อมาจึงจับชีพจรของนางอีกครั้ง แต่คราวนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติดังเดิมแล้ว
แปลก ทั้งที่เมื่อครู่ยังไม่เป็นเช่นนี้ หรือเขาจะเข้าใจผิดไป?
“ท่านหมอชิว นายหญิงเป็นอะไรหรือไม่?”
ป๋ายซ่าวยืนมองท่าทางตื่นตระหนกก่อนจะกลับมาเป็นปกติของชิวอวี้อยู่ทางด้านข้าง หัวใจของนางกระเด็นกระดอนจนเกือบจะหลุดออกจากปาก
ตอนแรกคิดว่านายหญิงป่วยหนักเสียแล้ว ทว่าชิวอวี้กลับส่ายหน้า
“ไม่เป็นอะไรหรอก แต่นางถูกคนสกัดจุดเอาไว้เท่านั้น อีกเดี๋ยวข้าจะคลายจุดให้ นางจะไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน จริงสิ นายหญิงของเจ้าเคยมีอาการป่วยรุนแรงหรือไม่?”
ชิวอวี้เอ่ยถามพร้อมทั้งพลิกตัวหลินเมิ้งหยาหันหลังแล้วทำการคลายจุดให้นาง
ป๋ายซ่าวครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ย
“ไม่เคยป่วยเป็นโรคร้ายแรงเจ้าค่ะ นายหญิงค่อนข้างแข็งแรงมาก อ้อ ข้านึก
