หลินเมิ้งหยา นางเป็นคนฉลาดและอ่อนไหว
หากคิดจะเก็บนางเอาไว้ข้างกาย สิ่งที่หลงเทียนอวี้ต้องทำให้นางตอนนี้ก็ยังไม่มากพอ!
สายตาชำเลืองมองใบหน้าของหญิงสาวซึ่งกำลังหลับตาพริ้มลิ้มรสผลซานจาอีกครั้ง
หากเขาเดาไม่ผิดแล้วล่ะก็ บางทีคราวนี้หลินเมิ้งหยาอาจมีอำนาจในการตัดสินใจใหม่อีกครา
หวังว่าเมื่อถึงเวลานั้นหลงเทียนอวี้จะไม่นึกเสียใจภายหลัง!
ขบวนรถม้าเคลื่อนตัวไปข้างหน้าไม่หยุด ตอนเย็นพวกเขาเข้าพักที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งอีกครั้ง
นอกจากความสนุกสนานในตอนแรกแล้ว การทำเรื่องเดิมซ้ำๆ ทำให้หลินเมิ้งหยารู้สึกเบื่อหน่าย
โชคดีที่ป๋ายซ่าวนำของกินมมากมาย แม้นางจะรู้สึกอ่อนล้า แต่รสชาติของอาหารก็ทำให้นางตื่นตัวขึ้นมา
หากมิใช่เพราะได้ตำราชิงเจิงผู่เอาไว้อ่านแก้เหงา บางทีนางอาจจะหดหู่ตายก็เป็นได้
ขบวนการค้าเดินทางต่อไปอีกเป็นวันที่สี่ อีกเพียงวันเดียวก็จะถึงที่หมาย
หลินเมิ้งหยาที่เข้าพักในโรงเตี๊ยมตลอดสี่วันที่ผ่านมา ในที่สุดนางก็มาถึงตำบลแห่งหนึ่งชื่อว่าตำบลซื่อฟาง
เมื่อเทียบกับตำบลก่อนหน้า ตำบลแห่งนี้หรูหราเจริญรุ่งเรืองกว่ามาก บนถนนหนทางล้วนมีพ่อค้าแม่ค้าสวมใส่ชุดแปลกตา
ฉะนั้นไม่ว่าจะสวมชุดอะไรที่นี่ก็ล้วนไม
