ลย”
เสียงทุ้มต่ำพลันดังขึ้นข้างใบหู ก่อนริมฝีปากนุ่มนิ่มของตนเองจะถูกริมฝีปากหนาประกบ
แตกต่างจากการจูบผิวเผินเสมือนแมลงปอเดินบนผิวน้ำ ความหนาวเย็นถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน
รสจูบดูดดื่มทำให้หลินเมิ้งหยาไร้แรงต้านทาน
แต่สมองของนางกำลังย่อยคำพูดของเขาเมื่อครู่
ร่วมเตียงกันตอนนี้ หมายความว่า…กลางแจ้ง?
สวรรค์!
สติของหลินเมิ้งหยาหลุดลอย เลือดฝาดแดงก่ำแล่นพล่านตั้งแต่ใบหน้าจรดข้อเท้า
นี่ นี่ นี่…นี่เขาคือหลงเทียนอวี้จริงๆ หรือ?
เขาต้องไม่ใช่หลงเทียนอวี้ เขาต้องเป็นคนอื่นปลอมตัวมา!
ลิ้มรสชาติหวานล้ำจากริมฝีปากของสตรีตรงหน้าอย่างพึงใจ เพียงได้เห็นท่าทางเงอะงะของนาง หัวใจของเขาเสมือนถูกแสงแดดสาดส่องจนได้สติกลับมา
แต่เมื่อลองครุ่นคิดดูอีกที หลินเมิ้งหยาแต่งงานเข้าจวนเกือบครบปีแล้ว
เขาที่เป็นสามีกลับไม่เคยทำหน้าที่สามีมาก่อน
ดูเถิด เขาเป็นสามีที่ใช้การได้เสียที่ไหน ทั้งที่ภรรยาเฝ้าพร่ำเพ้อหาตัวเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน สุดท้ายเขาปล่อยให้นางเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกกระดากอาย
ดูเหมือนเขาต้องเร่งมือทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ!
แต่เมื่อเห็นว่าตนเองยังอยู่ในตรอกเก่าทรุดโทรม เขารู้สึกไม่อยาก
