องมองหญิงสาวข้างกายที่กำลังกินอย่างออกรสออกชาติ
แค่มันฝรั่งหัวเดียว อร่อยขนาดนั้นเชียวหรือ?
เขาไม่สนใจเหตุการณ์ภายนอกไปชั่วขณะ
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าครู่ต่อมาหลินเมิ้งหยาจะดึงแขนเสื้อของเขาไปเช็ดปาก
หลงเทียนอวี้รู้สึกอึ้งทึ่ง เหตุใดจึงหยาบคายเช่นนี้นะ
แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้ห้ามและปล่อยให้หลินเมิ้งหยาเช็ดมือลงบนชุดของเขาอย่างอิสระ
เซียวยี่หัวเราะเยาะตัวเอง ก่อนจะเอ่ย
“จะถือสาได้อย่างไร หลังจากที่ข้าได้เห็นพวกเขาในคราวนั้น ความโกรธกัดกินหัวใจของข้า ผลปรากฏว่าผู้หญิงคนนั้นสาปแช่งข้า อยู่ๆ ข้าก็รู้สึกปวดท้องอย่างมากจนสลบไปในที่สุด เมื่อตื่นมาอีกครั้งข้าก็กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว”
สาปแช่ง? ปวดท้อง? นี่เป็นครั้งแรกที่เคยได้ยิน
ต่อมความสงสัยของคนเป็นหมอเริ่มทำงาน
หลินเมิ้งหยาเช็ดมือจนสะอาด ริมฝีปากหยักยิ้มอ่อนหวาน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความระมัดระวัง
“คือว่า…ข้ามีความรู้ทางการแพทย์นิดหน่อย หากท่านเชื่อใจข้า ข้าขอตรวจชีพจรของท่านหน่อยได้หรือไม่?”
มองท่าทางจริงใจของฝ่ายตรงข้าม นานมากแล้วที่เซียวยี่มิได้รับความอบอุ่นจากผู้อื่น หัวใจของเขาจึงอบอุ่นตาม
ยื่นแขนของตนเองออกไปวางตรงหน้าหลินเมิ้งหยา
“ขอบคุณเจ
