ตรงไปราวสิบนาที ไม่นานป้ายโรงเตี๊ยมจิ่นฝูก็ปรากฏให้เห็น
ยังไม่ทันที่จะเดินเข้าไป เสียงร้องของระบบเซินหนงพลันดังขึ้นจนหัวนางแทบระเบิด
พบส่วนผสมของยาพิษมากมายจนน่าตกใจ
แต่โชคดีที่หน้าประตูมีเพียงยาถ่ายพยาธิเท่านั้น หาได้มีสิ่งแปลกปลอมไม่
มองซ้ายมองขวา หลังจากมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครติดตามตนเองมา หลินเมิ้งหยาจึงรวบรวมความกล้ายื่นมือเข้าไปเคาะประตู
เคาะเบาๆ สามครั้ง ด้านในมีเสียงตอบรับ
ประตูโรงเตี๊ยมบานใหญ่สีเหลืองถูกเปิดออก จากนั้นใบหน้าน่ากลัวโผล่ออกมาอยู่ที่ระดับเอวของหลินเมิ้งหยา
มันคือใบหน้าผิดรูปของชายคนหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยริ้วรอย ดังนั้นจึงมองอายุของเขาไม่ออก
ทว่าดวงตาเปล่งประกายคู่นั้นจับจ้องคุณชายในชุดขาวตรงหน้าอย่างระมัดระวัง
อยู่ๆ เขาหยักยิ้มแปลกประหลาดออกมา ขณะเดียวกัน ริมฝีปากสีแดงอมม่วงเผยให้เห็นชองปากที่มีฟันหลุดออกไปหลายซี่ หลินเมิ้งหยาตกใจจนแทบวิ่งหนี
“คุณชาย โรงเตี๊ยมของพวกเราถูกเหมาหมดแล้ว หากท่านหาที่พัก ข้างหน้ามีโรงเตี๊ยมว่างอยู่”
เสียงแหบแห้งดังออกมา น้ำเสียงเจือไว้ซึ่งความไม่พอใจ
หลินเมิ้งหยาไม่มีเวลาให้นึกหวาดกลัว นางรีบอธิบาย
“ข้ามาหาผู้อาวุโสตงฟางสวี ข้ามาที่นี่เพราะมีข
