เหตุการณ์ระเบิดครั้งนั้นแม้จะถูกต้นไม้ที่ล้มลงมาทับเอาไว้จึงไม่ได้ระเบิดทั้งหมด แต่ก็ทำให้พื้นดินสะเทือนต้นไม้หักโค่นหลายต้น ควันไฟและกลิ่นของมันหนาแน่นราวกับม่านหมอก ทำใ ให้ผู้คนสำลัก ส่งผลให้ภาพเบื้องหน้ากลายเป็นความพร่าเลือน
เซียวเยี่ยนวิ่งเข้าไปในกองไฟโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด ทางหนึ่งร้องเรียกชื่อของหลินชิงเวย อีกทางหนึ่งตามหานางไปทุกแห่งอย่างไร้จุดหมาย
เขาเป็นคนพูดไม่เก่ง แสดงออกไม่เป็น เขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรจึงจะทำให้หัวใจของหลินชิงเวยรับรู้ ต่อให้เป็นความอาลัยอาวรณ์เพียงเล็กน้อยก็ตาม เขาได้แต่ร้องเรียกชื่อของหลินชิงเวย ยครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นพลิกศพที่ถูกเปลวไฟเผาจนไหม้เกรียมนั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง
ลำพังเพียงแค่เสียงเรียกชื่อนั้นก็รับรู้ได้ว่าชื่อนี้มีความสำคัญต่อเขามากเพียงใด เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นจากลำคอเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานและปวดร้าวที่มิอาจสลายไปได้
ในชีวิตของคนเราจะมีสักคนที่เราเคยคิดว่าไม่มีความสำคัญต่อชีวิตของเรา กระทั่งเมื่อต้องสูญเสียไปอย่างไม่มีทางได้คืนมา สุดท้ายจึงตื่นขึ้นจากความฝัน…ความสำคัญของนาง
ที่จริงเขาเองเคยใส่ใจนางมาก่อน
เปลวเพลิงนี้เผาไหม้อุทยานหลวงเป็นเวลาหนึ่งคืนเต็มๆ
