จนเมื่อท้องฟ้าใกล้จะสว่าง จึงเหลือเพียงกำแพงซากปรักหักพังและร่องรอยสีดำเป็นปื้นใหญ่
กองทหารรักษาพระองค์ไม่ได้หยุดพักตลอดทั้งคืน เพื่อตามหาสตรีนางหนึ่ง พวกเขาทำการค้นหาอุทยานหลวงไม่ให้เล็ดลอดสายตาแม้แต่ชุ่นเดียว กระทั่งแทบจะพลิกคว่ำอุทยานหลวงแล้ว
หลังจากเซียวเยี่ยนวิ่งเข้าไปในป่าด้านหลังที่กำลังถูกกองเพลิงแผดเผาก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย
ฟ้าสว่างแล้ว
ณ เส้นขอบฟ้าปรากฏให้เห็นแสงสีส้มและท้องฟ้ากรีดเป็นสีขาวของท้องปลา
อาจเป็นเพราะเปลวเพลิงดับมอดลงอย่างช้าๆ ตลอดทั้งคืนจึงทำให้รู้สึกถึงความหนาวเหน็บ ดูเหมือนร่างของเซียวจิ่นถูกแช่แข็งด้วยความหนาวเย็น จึงมิได้คลุ้มคลั่งเช่นเซียวเยี่ยน เขาเห็ นเซียวเยี่ยนแตกต่างจากความเย็นชาในยามปกติโดยสิ้นเชิง เซียวเยี่ยนค้นหาเงาร่างของหลินชิงเวยในอุทยานหลวงครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับเสียสติ กลับทำให้ดูแล้วน่าเวทนาอยู่บ้าง
ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของกองทหารรักษาพระองค์กลับมายืนข้างกายเซียวจิ่น “ฝ่าบาท ตกดึกน้ำค้างแรง เรื่องที่เหลือมอบให้กระหม่อมจัดการ ฝ่าบาทเสด็จกลับตำหนักพักผ่อนก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ ”
เซียวจิ่นมองท้องฟ้าที่กำลังจะสว่างแล้วพรูลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่อเขาขยับร่างกายของตน จึงพบ
