รั้ง ในที่สุดก็ปิดฝาโลง
จากนั้นพวกเขาก็เดินขึ้นบันไดกลับไปด้านบน
หลินเมิ้งหยารออยู่นาน ปรากฏว่าชายเสียงเคร่งขรึมเป็นคนระมัดระวังละเอียดรอบคอบ
เขาหันกลับมาตรวจสอบถึงสองครั้ง หากมิใช่เพราะหลิวไฮ่หลงส่งเสียงก่นด่า บางทีเขาอาจจะลงมาข้างล่างอีกรอบก็เป็นได้
ช่างเป็นศัตรูที่รับมือยากยิ่งนัก น่าเสียดายที่นางมองไม่เห็นใบหน้าของเขา
“รีบออกไปเถิด ขาของข้าชาหมดแล้ว”
ชิวอวี้และหลินเมิ้งหยาถอนหายใจ ก่อนจะลุกออกมา
เมื่อมั่นใจแล้วว่าพวกเขาจากไปไกลแล้ว ทั้งสองจึงเปิดโลงศพทั้งห้าใหม่อีกครั้ง
ผลปรากฏว่านอกจากเด็กสาวสวมชุดอย่างชาวเมืองเลี่ยหยุนในโลงศพสุดท้ายแล้ว คนที่เหลือล้วนเป็นชาย
“เมื่อครู่พวกเขาคงวางยาอีกรอบ โหดเหี้ยมยิ่งนัก ข้าตรวจสอบไม่พบพิษเลยแม้แต่น้อย”
ชิวอวี้รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง ทว่าหลินเมิ้งหยากลับสงบนิ่ง ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปลูบตัวของเด็กสาวแห่งเมืองเลี่ยหยุนคนนั้น
ชิวอวี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เหตุเพราะเขาพบว่าในมือของนางมีเข็มเงินยาวเท่าขนไก่ราวห้าอัน
“นี่คือ…”
หลินเมิ้งหยาไม่มีเวลาอธิบาย นางรีบฉีกชุดตัวเองออกมาเป็นชิ้นผ้าเล็กๆ ก่อนจะห่อเข็มเหล่านั้นเอาไว้
จากนั้นใช้วิธีที่ตน
