ขาคิดไม่ถึงก็คือด้านหลังกองฟางมีประตูเหล็กอยู่บานหนึ่ง
ประตูสีดำทะมึนดูไม่เข้ากับโรงเก็บศพรกร้างแห่งนี้เลยแม้แต่น้อย
เขาใช้มือดันเบาๆ ดูเหมือนว่ามันจะขยับได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไร้สนิม สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าประตูนี้ถูกใช้งานอยู่บ่อยครั้ง
“เอ๋? เหตุใดที่นี่จึงมีประตูลับเล่า? เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
หลินเมิ้งหยารีบเดินเข้าไป กวาดสายตามองให้ละเอียด เมื่อมั่นใจแล้วว่าประตูบานนี้ไม่มีพิษแต่อย่างใด นางจึงสั่งให้ชิวอวี้เปิดออก
“เจ้าลองคิดดู หากไม่มีคนใช้งานเป็นเวลานาน เช่นนั้นใครจะเป็นคนนำกองฟางมาวางไว้เล่า? ยิ่งไปกว่านั้นกองฟางยังเป็นระเบียบและสะอาดสะอ้าน ย่อมไม่ใช่ผีสางนำมาวางทิ้งไว้อย่างแน่นอน”
อดไม่ได้ที่จะถลึงตาใส่เขา นับตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาที่นี่ สติปัญญาของเขาหดหายเป็นอย่างมาก
เพียงได้ยินคำว่าผี ชิวอวี้รีบบ่นพึมพำ
คว้าแขนของหลินเมิ้งหยาแล้วขยับเท้าถอยหลัง
“ไอหยา เจ้าจะทำอะไร!”
เหตุใดเขาจึงมีความกล้าน้อยกว่านางที่เป็นสตรีเช่นนี้นะ?
“อย่าเปิดนะ บางทีที่นี่อาจเป็นประตูนรก เจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องเล่าหรือ? เรื่องเล่ามากมายล้วนเขียนเอาไว้ว่าเหยียนหวังมีประตูเชื่อมต่อไปยังนรก หากเจ้าเปิด บางทีพวกภูติผีปีศาจอาจจะ
