กสามศอกอย่างชิวอวี้ยังรู้สึกใจหวิว นับประสาอะไรจากหญิงสาวร่างเล็กอย่างหลินเมิ้งหยา ทว่าความหวังดีของเขากลับมิได้รับคำเชยชมจากนาง
ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องประตูโรงเก็บศพเขม็ง สีหน้าไร้ซึ่งความหวาดกลัว
หัวใจของชิวอวี้กระสับกระส่าย นางเป็นผู้หญิงจริงๆ หรือ?
“แปลก เหตุใดจึงไม่มีการเคลื่อนไหวเลยเล่า?”
หลินเมิ้งหยามองไปทางด้านหน้าด้วยความประหลาดใจ นางกับชิวอวี้ซ่อนตัวอยู่ครู่หนึ่งแล้ว
หากมีคนคอยเฝ้า เช่นนั้นจะต้องมีการเคลื่อนไหวบ้าง
แต่ตอนนี้ไม่มีแม้แต่แมลงบินผ่านให้เห็น หรือนางจะเดาผิดไป?
ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ หลินเมิ้งหยาจึงนึกถึงระบบเซินหนงของตนเองขึ้นมาได้
จริงสิ การพัฒนาระบบระยะที่สองทำให้ระบบเซินหนงมิได้มีความสามารถเพียงการสแกนหน้าหนังสือ แต่ยังสามารถสแกนสิ่งของรอบตัวได้อีกด้วย
นางสามารถใช้งานเรดาร์เพื่อเปิดโหมดสแกนได้ แต่อาจทำให้สมองของนางต้องทำงานหนัก
ถ้าหากนางพบยาพิษที่เหมือนกันกับพวกคนเมืองเลี่ยหยุนกลุ่มนั้น นั่นจะเป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงเบาะแสการหายตัวไปของเด็กสาวคนนั้น
เมื่อถึงเวลานั้น พวกนางกลับไปแจ้งข่าวแก่ตงฟางสวีก็เพียงพอแล้ว
หลับตาลง หลินเมิ้งหยากดเปิดโหมดสแกน
เสียงจากการส