ไปกว่าผู้ชายเลยแม้แต่น้อย”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาเปรียบเสมือนพระราชโองการอย่างไรอย่างนั้น
นางไม่ลังเลเลยที่จะเชื่อคำพูดของหลินเมิ้งหยา
ฝังกลบปมด้อยของตนเองลงไป เมฆครึ้มในหัวใจพลันสลายหายไป
ราวกับนางจับอะไรบางอย่างได้ แสงประกายพลันสว่างวาบในดวงตา ความคิดบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ค่อยๆ ผุดขึ้นในหัวใจ
“ข้ารู้ว่าเจ้ามิใช่ผู้หญิงธรรมดา ด้วยความสามารถของเจ้าแล้ว เจ้าจะแพ้ผู้ชายได้อย่างไรเล่า? เชื่อข้าเถิด วันข้างหน้าเจ้าจะต้องกลายเป็นผู้หญิงในอุดมคติของต้าจิ้น เมื่อถึงเวลานั้นพวกผู้หญิงทั้งหมดจะต้องเดินตามรอยของเจ้า วันที่ชายหญิงมีความเท่าเทียมกันจะต้องมาถึงสักวันหนึ่ง”
แม้จะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก แต่ป๋ายซ่าวกลับถูกเรื่องเล่าของเมืองอันเล่อดึงดูดราวต้องมนตร์สะกด
หากนางไม่ใช่เพียงผู้หญิงที่ถูกลิขิตให้อยู่แต่เพียงในเรือน บางทีชีวิตของนางอาจจะแตกต่างออกไปจากตอนนี้ก็เป็นได้
ขณะที่อยู่ในจวนอวี้ แม้นางจะพึ่งพาบารมีของนายหญิง แต่ถึงกระนั้นนางก็ดูแลจัดการงานทุกอย่างโดยมิขาดตกบกพร่อง
ชีวิตที่เคยขาดแคลนเงินทองกลับมามีรายได้อีกครั้งจากการทำงานของนาง
แม้แต่พ่อบ้านเติ้งเองก็ต้องรอการตัดสินใจของนาง
นางที่เคยมีควา