ถึงเลยว่าเจ้านายคนใหม่ของเขาจะเฉลียวฉลาดถึงเพียงนี้
เพราะเหตุนี้ก่อนออกเดินทางรองเจ้าสำนักจึงกำชับเขาว่าจะต้องปกป้องดูแลเจ้านายคนใหม่ให้ดี
ดูเหมือนนางจะมิใช่เพียงเจ้าของร้านยาสามสหายธรรมดาๆ เสียแล้ว
“น้องชาย เมื่อครู่พวกเราทำผิดต่อเจ้าแล้ว หวังว่าเจ้าจะไม่ถือสา”
ชายผู้ที่อยู่ทางซ้ายสวมชุดสีดำ ใบหน้าถมึงทึงเคร่งขรึม เขามีนามว่าจ้าวเฟย แม้ท่าทางจะดุดัน แต่เพียงเอ่ยปากก็รับรู้ถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนจากเขาได้
ส่วนชายเครายาวทางด้านขวามีนามว่าเหวินสือ ท่าทางเคร่งขรึมและไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว
ขณะที่ท่านกัวนั่งสูบยาก็มีคนเข้ามาทักทายเป็นจำนวนมาก ฉะนั้นจ้าวเฟยจึงเป็นคู่บทสนทนาของหลินเมิ้งหยาแทน
“พี่จ้าวเฟยอย่าเกรงใจไปเลย ชายหญิงในยุทธภพแห่งนี้จะคิดเล็กคิดน้อยได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นหากข้าไม่มีท่านกัวและพวกพี่ชายทั้งสองคอยดูแล เกรงว่าข้าคงกลายเป็นอาหารสุนัขระหว่างทางอย่างแน่นอน”
หลินเมิ้งหยายิ้มกว้าง นางใจกว้างเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อได้แต่งกายเป็นชาย ข้อจำกัดในการแสดงออกจึงลดลง
ฉะนั้นนางจึงแสดงความใจกว้างออกมาได้อย่างเต็มที่ ไม่นานจ้าวเฟยและเหวินสือต่างก็รู้สึกดีต่อนาง
ทั้งสามเรียกขานกันและกันว่าพี่
