ินเมิ้งหยารู้สึกได้ทันทีว่าชายหนุ่มคนนี้มีไหวพริบและชาญฉลาด
ดูเหมือนการเดินทางในคราวนี้จะต้องพึ่งพาเขาแล้วจริงๆ
หลินเมิ้งหยาและป๋ายซ่าวซึ่งนั่งอยู่ในรถม้ารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดธรรมดา
หลินเมิ้งหยาแต่งกายเป็นบุรุษคนหนึ่ง ใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่โดดเด่นสะดุดตาเหมือนกับหลินหนานเซิงไม่มีผิด
โชคดีที่นางมิได้มีความเขินอายอย่างเช่นหญิงสาวทั่วไป ไม่ว่ามองไปมุมไหนก็มีเพียงความสงบนิ่ง หลังจากสวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์เสร็จเรียบร้อยแล้ว นางไม่ต่างอันใดจากชายหนุ่มฝีมือเยี่ยมยุทธ
“แม่นางน้อย เจ้าลองดูข้าเถิด บัดนี้ข้าหล่อเหลาเอาการเลยใช่หรือไม่”
หลินเมิ้งหยาแสร้งแสดงท่าทางเสมือนคุณชายเจ้าสำราญ พัดในมือยื่นไปเชยคางป๋ายซ่าว
แสร้งส่งสายตาเย้ายวนชวนหลงใหล แต่ป๋ายซ่าวกลับหลุดขำพรืด
ป๋ายซ่าวสวมชุดหญิงสาวที่เพิ่งออกเรือน ใบหน้างดงามดั่งหยก ท่วงท่าน่าเกรงขามมีสง่าราศี
พวกนางแต่งกายเป็นคู่รักแต่งงานใหม่ นอกจากขบวนพ่อค้าแล้วก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้
คงจะไม่ดีนักหากพวกนางแต่งกายเป็นสตรีทั้งคู่
ยิ่งไปกว่านั้นใบหน้าของป๋ายซ่าวยังอ่อนหวานน่ารัก นางไม่เหมาะจะแต่งเป็นชาย การแต่งกายเป็นหญิงเพิ่งออกเรือนต่างหากที่เหมาะสมกับนาง ซ
