หลังจากแลกเปลี่ยนความลับกับเถียนหนิงแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ใกล้ชิดกันมากขึ้นอีกขั้น
สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจก็คือไม่ว่าเป็นเรื่องของแว่นแคว้นหรือเรื่องเล็กน้อยภายในบ้าน เถียนหนิงล้วนมีแนวคิดของตนเอง
เพราะเหตุนี้สมัยที่เถียนหนิงและพี่ชายร่ำเรียนด้วยกัน ท่านอาจารย์จึงมักเอ่ยปากชมว่าเถียนหนิงเป็นคนมีพรสวรรค์
แต่หลังจากวันที่เถียนมามาถูกขับไล่ออกจากจวน เถียนหนิงเองก็ถูกตัดโอกาสในการเรียน เรื่องนี้ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก
“ตอนนี้ราชสำนักกำลังระส่ำระส่ายเพราะการแย่งชิงอำนาจ หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปความสงบสุขของต้าจิ้นคงถูกแทนที่ด้วยความวุ่นวาย เมื่อถึงเวลานั้น แคว้นใกล้เคียงที่กำลังจับจ้องไม่วางตาก็อาจอาศัยโอกาสนี้โจมตี แม้ท่านแม่ทัพหลินจะกล้าหาญชาญชัย แต่เพียงการปกป้องของสกุลหลินคงยังไม่พอ เกรงว่าอาณาจักรแห่งนี้จะล่มสลาย”
แววตาของเถียนหนิงเจือความกังวล
ไม่มีบุรุษคนใดในใต้หล้าทนนิ่งดูดายกับเรื่องนี้ได้
แต่เพราะฐานะของตนเอง ดังนั้นเถียนหนิงจึงทำได้เพียงมองจากภายนอก
ทุกอย่างล้วนตกอยู่ในสายตาของหลินเมิ้งหยา
“พี่เถียนหนิง ท่านมีความรักและภักดีต่อบ้านเมือง เหตุใดจึงไม่ลองสอบเป็นขุนนางเล่า?”
ลองถามห
