ายหญิงของจวนให้รับรู้ ยิ่งไปกว่านั้นข้าได้เห็นทุกคนในจวนแล้ว แม้พวกเขาบางคนจะมิได้เกรงกลัวท่าน แต่ถึงกระนั้นก็ยังเกรงใจท่านที่มีฐานะเป็นนายหญิง อีกอย่าง เรื่องการตั้งครรภ์นับเป็นเรื่องน่ายินดี ปกติเวลามาแจ้งข่าวต่อเจ้านาย พวกเขาจะได้รับของขวัญกลับไปด้วย ฉะนั้นข้าจึงคิดว่าอาหารเหล่านั้นจะต้องตระเตรียมไว้เพื่อเจ้านายมิใช่คนรับใช้อย่างแน่นอน”
ตอนฮูหยินหลินตั้งครรภ์ เถียนมามาเป็นผู้ดูแลนางทุกอย่าง
นางจึงรู้เรื่องนี้ค่อนข้างมาก
หากเถียนมามามั่นใจเช่นนี้ แสดงว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอย่างแน่นอน
เจ้านายในจวนแห่งนี้มีเพียงหลินเมิ้งหยา หลงเทียนอวี้และพระสนมเต๋อเฟยเท่านั้น
คนที่ดูมีวี่แววว่าจะตั้งท้องได้มากที่สุดคงเป็นหลงเทียนอวี้!
หลินเมิ้งหยาไม่อาจชะล่าใจ แต่ก็ไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น
ตอนนี้เย็นแล้ว หากนางไปตรวจสอบเกรงว่าจะไม่เหมาะสม
“ข้าจะจำเรื่องนี้เอาไว้ อีกไม่กี่วันท่านอ๋องจะต้องออกเดินทางแล้ว ฉะนั้นพวกเราอย่าเพิ่งหาเรื่องยุ่งยากใจให้เขาจะดีกว่า”
เหตุเพราะเรื่องนี้ค่อนข้างน่าตกใจ
อีกทั้งนางยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นของแผนร้ายบางอย่าง
หลินเมิ้งหยาที่ยังไม่รู้สึกง่วงนั่งข้างหน้าต่างและอ่านตำราชิงเจิ
