ืองของพวกเขาด้วยเช่นเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้นในตำราของท่านแม่ยังเคยเอ่ยชื่นชมภูมิทัศน์ในเมืองหลวงแห่งเมืองหลินเทียนว่าสภาพอากาศค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นจึงสามารถตามหาพืชพรรณหายากจากที่นั่นได้
ฉะนั้นนางเองก็อยากจะรู้ว่าตนจะสามารถหายาสมุนไพรที่ต้องการจากที่นั่นได้หรือไม่
หากคิดจะไปขอยาล้ำค่าจากต่างบ้านต่างเมือง เช่นนั้นตนเองก็ควรจะมีฐานะพิเศษในระดับหนึ่ง
อันที่จริงคนที่เหมาะสมที่สุดในการเดินทางไปเยือนคือหลงเทียนอวี้ แต่เพราะเขายังมีภารกิจต้องทำ ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงคิดวิธีนี้ขึ้นมาได้
“พวกเขาจะต้องมอบให้เจ้าอย่างแน่นอน แม้หญ้าหลงสิงจะล้ำค่า แต่สิ่งที่มีค่าที่สุดคือหน่อตัวผู้และตัวเมีย ขอเพียงมีของทั้งคู่ เท่านี้ไม่ว่าจะต้องการอีกสักเท่าไรก็สามารถทำให้พวกมันเติบโตขึ้นมาได้”
ใบหน้าของชิวอวี้ค่อนข้างผ่อนคลาย เขาไม่เห็นเรื่องนี้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
“ข้ายังต้องปรึกษากับท่านอ๋องเรื่องนี้ จริงสิ ข้านำต้นจิ้งซินเหลียนมาแล้ว ตำรับยาเองก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นข้าคิดว่าเจ้าควรเร่งเข้าวังเพื่อถวายโอสถแก่ฮ่องเต้ เท่านี้เมื่อข้ากลับมาถึง พิษในกายของฮ่องเต้ก็จะถูกถอนออกไปเกินครึ่ง เมื่อได้หญ้าหล
