ทุกอย่างในจวน เถียนมามาเตรียมเงินใส่ถุงอั่งเปาไว้สำหรับทุกคน ฉะนั้นเงินที่หลินเมิ้งหยามอบให้เถียนมามาจึงใกล้จะหมดเต็มที
เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวใจของหลินเมิ้งหยาพลันรู้สึกอบอุ่น
แม้เถียนมามาจะมิใช่แม่ผู้ให้กำเนิด แต่ทุกอย่างที่นางทำล้วนหวังดีต่อนางทั้งสิ้น
ครุ่นคิดดูแล้วท่านแม่ที่อยู่บนสวรรค์เองก็คงรู้สึกซาบซึ้งใจเช่นเดียวกัน
“เรื่องที่ข้าสั่งให้เจ้าไปสืบมาเป็นเช่นไรบ้าง?”
ถามเสียงเอื่อยเฉื่อยแต่ชัดถ้อยชัดคำ
หลินเมิ้งหยานั่งพักผ่อนอยู่บนตั่ง มือถือหนังสือ
ป๋ายจื่อที่เพิ่งกลับเข้ามามีสีหน้าขุ่นเคืองไม่พึงพอใจ หากมิใช่เพราะนายหญิงสั่งว่าห้ามทำอะไรบุ่มบ่ามกับคนในจวน นางคงไม่มีวันปล่อยพวกผอจื่อโรงซักล้างปากยื่นปากยาวเหล่านั้นไปอย่างแน่นอน
“พูดเถิด เจ้าไปได้ยินอะไรมาจึงมีอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นนี้กัน ดูเหมือนจะมิใช่เรื่องธรรมดา”
หลินเมิ้งหยาหยักยิ้ม ราวกับมิได้ใส่ใจเรื่องซุบซิบนินทาเท่าไรนัก
กลับกันกับป๋ายจื่อ ท่าทางโกรธเกรี้ยวของนางราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำศัตรูได้ทุกเมื่อ
“พวกนางจะไปรู้เรื่องอะไร ทั้งที่พวกทหารหลวงวางกับดักคิดจะจับกุมตัวนายหญิง แต่พวกนางกลับใส่ร้ายป้ายสีว่านายหญิงไม่สำรวม! ไม่สำรวมอะไรกัน หาก
