ความช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว อีกอย่าง ตอนนั้นข้าจำได้ว่าริมฝีปากและเล็บของท่านกลายเป็นสีม่วง ตอนแรกข้าคิดว่าท่านถูกแช่แข็งเสียอีก แต่ต่อมาราวครึ่งเดือนสีม่วงเหล่านั้นก็เริ่มจางหายไป ข้าลองถามหมอแล้ว หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรข้าจึงมิได้ตามเรื่องนี้ต่อ”
สีหน้าของเถียนมามาเจือไว้ซึ่งความรู้สึกผิด
ตอนนั้นหากนางใส่ใจกว่านี้ คุณหนูใหญ่คงไม่กลายเป็นเด็กสติฟั่นเฟือน
“เรื่องนี้โทษท่านไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ หากไม่ได้ท่าน ข้ากับท่านพี่คงถูกซ่างกวนชิงทรมานจนตายไปแล้ว จริงสิ ก่อนท่านแม่ของข้าจากไป นางเคยสั่งเสียอะไรไว้บ้างหรือไม่?”
ทุกคนล้วนเล่าว่าฮูหยินหลินผู้เป็นมารดาของหลินเมิ้งหยาเป็นคนฉลาด
หากนางเป็นไปตามคำบอกเล่า เช่นนั้นนางจะไม่วางแผนเพื่ออนาคตของลูกๆ ตนเองเลยหรือ?
ส่วนเถียนมามาเป็นผู้ปกป้องดูแลชีวิตของนางและพี่ชาย ฉะนั้นหากมีคัมภีร์วิชาแพทย์ที่เป็นความลับ เชื่อว่าจะต้องถูกเก็บซ่อนเอาไว้เป็นอย่างดี
เถียนมามาพยายามหวนนึกถึงความทรงจำในอดีต ทว่าก่อนที่ฮูหยินจะจากไป นางหาได้พูดเรื่องสำคัญกับตนไม่
“ก่อนฮูหยินจะจากไป นางฝากฝังให้ข้าดูแลคุณหนูและคุณชาย แต่มิเคยพูดถึงเรื่องอื่น หยาเอ๋อร์ เกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่า
