วามคิดอย่างไรอย่างนั้น
เสียงซุบซิบนินทาน่ากลัวที่สุด หากเรื่องในวันนี้แพร่งพรายออกไป นางไม่อยากจะนึกถึงผลที่ตามมา
แม้จะมีคำกล่าวที่ว่าเท้าเหยียดตรงมิหวั่นต่อรองเท้าเอียง แต่ตอนนี้มีคนจำนวนมากเริ่มเคลื่อนไหวเพราะอาการประชวรของฮ่องเต้
ฉะนั้นนางจึงไม่อยากสร้างปัญหาให้หลงเทียนอวี้
เพียงไม่กี่ประโยคแต่กลับขัดแผนการของพวกเขาทั้งหมดได้ แม้สีหน้าของเย่ซวงเฮ่อจะเคร่งขรึมดังเดิม ทว่าหัวใจกลับตื่นตระหนก
เขาประมาทผู้หญิงตรงหน้ามากเกินไป ทุกครั้งนางมักจะนำชื่อของอ๋องอวี้มากดดันเขา
แต่ถึงกระนั้นเย่ซวงเฮ่อก็รู้ดีว่าอำนาจของสกุลหลินมิใช่ว่าใครจะลบหลู่ได้
“กระหม่อมเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่ถ้าหากพระชายาปฏิบัติตัวอย่างถูกต้องและเหมาะสม เช่นนั้นพระองค์จะสามารถสยบข่าวลือเหล่านั้นได้อย่างแน่นอน ตอนนี้ดึกมากแล้ว น้อมส่งพระชายากลับจวนเดี๋ยวนี้”
หลินเมิ้งหยามิเอ่ยอันใด ปรายตามองเขาเล็กน้อย ก่อนจะสั่งให้ป๋ายจื่อและพ่อบ้านเติ้งพาเถียนมามาและเถียนหนิงไปด้วย
ตอนนี้เถียนหนิงถูกประคองออกมาแล้ว
ใบหน้าของเขาซีดเผือด ป๋ายจื่อและเถียนมามาช่วยกันประคองออกมาจากภายในห้องด้วยความยากลำบาก
ขณะที่คิดจะออกจากเรือน เย่ซวงเฮ่อกลับเข้ามาขวางทาง
“
