ท่านจะรีบหาคำตอบให้แก่ข้า ฉะนั้นจะปล่อยให้พวกเขาตายก่อนสืบสวนไม่ได้ หากทหารหลวงไม่มีหมอที่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ เช่นนั้นจงส่งพวกเขามาให้ข้ารักษาเถิด หากพวกเขาตายไปตอนอยู่ในคุกจะทำเช่นไร?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยวาจาฉะฉานมิยอมหลีกทางแต่โดยดี หัวใจของเย่ซวงเฮ่อพลันร้องเตือน
อันที่จริงเขามาเพื่อกำจัดคนเหล่านี้ให้สิ้นซากและจับตัวหลินเมิ้งหยาไป
เหตุเพราะเขาทำงานไม่เลว ฉะนั้นจึงได้รับหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้
หากเขาปล่อยเจ้าพวกคนไร้ประโยชน์เหล่านี้ไป คาดว่าเวลาเพียงไม่นาน พวกเขาจะต้องปล่อยข่าวลือของหลินเมิ้งหยาในทางเสียๆ หายๆ อย่างแน่นอน
พวกองค์ชายและขุนนางไม่มีวันยอมปล่อยให้พระชายาทำเรื่องบัดสี
ขณะที่คิดได้ดังนี้ หลินเมิ้งหยากลับกล่าวขัดขึ้นมาอีกครั้ง
“ข้าได้ยินมาว่าเหตุที่ทหารหลวงยังคงแข็งแกร่งดังเช่นทุกวันนี้ได้ก็เพราะความเข้มงวดของท่านขุนนางกลาโหม ข้าคิดว่าหากเรื่องนี้ยังตรวจสอบไม่ชัดเจนและมีใครปากยื่นปากยาวแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ท่านอ๋องของข้าจะต้องไปไต่สวนเรื่องนี้ด้วยตนเองอย่างแน่นอน”
ข่มขู่สำทับอีกครั้ง ราวกับหลินเมิ้งหยาล่วงรู้ความคิดของพวกเขา
ตอนนี้หลินเมิ้งหยาเปรียบเสมือนกระจกสะท้อนค